آن ستمكيش سياه شد . ابو الفرج مىگويد : حضرت امام محمّد باقر عليه السلام مىفرمود : حرملة بن كاهل اسدى او را شهيد كرد . از هانى بن ثبيت ( بضم ثاء ) حضرمى روايت شده كه گفته : مردى از ايشان وى را شهيد نمود . سپس مىگويد : ابو بكر بن الحسن بن على بن ابى طالب را كه مادرش ام ولد يعنى كنيز زر خريد بود عقبهء غنوى شهيد كرد . بعد از او برادران امام حسين عليه السلام براى فدائى شدن امام عليه السلام عازم شدند . اولين نفر آنان ابو بكر بن على كه نامش : عبيد اللَّه و مادرش : ليلى دختر مسعود ابن خالد بن ربعى تميمى بود براى مبارزه قيام كرد و اين رجز را خواند : 1 - شيخى على ذو الفخار الاطول * من هاشم الصدق الكريم المفضل 2 - هذا حسين بن النبى المرسل * عنه نحامى بالحسام المصقل تفديه نفسى من اخ مبجل 1 - يعنى پدر بزرگوار من حضرت على است كه داراى افتخار فراوانى مىباشد . افتخار او از طرف حضرت هاشم است كه شخصى راستگو و كريم و بزرگوار بود 2 - اين حسين عليه السلام پسر پيامبرى است كه مرسل مىباشد . ما به وسيلهء شمشير آبدار و برنده از او حمايت خواهيم كرد . جان من بفداى يك چنين برادر بزرگوارى باد . او همچنان مشغول كارزار بود تا اينكه زحر بن بدر نخعى و گفته شده : عبيد اللَّه بن عقبهء غنوى او را شهيد كرد . ابو الفرج ميگويد : نام وى معلوم نيست . حضرت امام محمّد باقر عليه السلام ميفرمايد : مردى از قبيلهء همدان ( به سكون ميم ) او را شهيد نمود . مدائنى ميگويد : جسد او را در مسير آب پيدا شد ولى معلوم نشد كه وى را چه كسى كشت . پس از ابو بكر بن على برادرش : عمر بن على به منظور جهاد در راه خدا قيام كرد و اين رجز را ميخواند :